Gülüşüne düğümlenmiş bir sevgiliyim-6-

Seni benim kadar var mıdır tanıyan

Hiddet gözlerinde gönlünü esir almış

Seninle yaşayan benim ıstırap içinde

Bülbülü gülünde kaçıran sen

Gönlüme çığ düşüren sen

Hayat densizliğine nasıl göz yumuyor

Ciğerimi yerinden sökerken hayat neden benimle olmuyor

Yitik kelimelerin sokakların içinde kayboldum

Bana koş gel diyorum arınmadan

Aşkımız senide beni de arındırır

Sığındığın dengesiz kalıplarınla gel

Aşkımız bizi yeniden kalıba sokar

Ben sen hali ile gelme

Aşk bizi biz yapar

Ne sen kalırsın nede ben

Yoksa sen mi ben mi yanlış adresteyiz

Bu bilinmezlik

Bu densizlik

Bu sevgisizlik

Yüreğine kim kazıdı

Nedir kulağımı sağır eden sensizliğin sesi

Seni benden beni senden ayıran nedir

Söylesen de bilsem

Yanındayım, ama uman umman uzağındayım

Dizin dibindeyiz gördüğün baktığın yok

Gelmeyişinin mucizesi veya anlamsızlığı nedir

Gelip de üzerimdeki bu yükü alsan

Bana sarılsan ölür müsün

Sessizliği yaşamak

Sessizliği yazmak ne zor

Ben yine tevekkül ediyorum

Bundan bir hikmet var diye sabır ediyorum

Belki Rahman kötüleri iyilerle sınıyordur

Sabır ettirerek sevap yazdırıyordur

Hala yanında yine sensiz

Hala sabırla yanındayım bensiz

Sevgimi

Keşif edilmeyi bekleyen

Sevgime hasret seni aşk ile ayıktır ’maya hazır

Gülüşüne düğümlenmiş bir sevgilinim

Mehmet Aluç

Gülüşüne düğümlenmiş bir sevgiliyim-5-

Hasret alnımda öper

Bu gönlüm seni över

Sanki gözlerin bana söver

Ey zaman ey dünya ey aşk

Onu sevdiğimi sizde mi bilmezsiniz

Kapatırsınız kapıları yüzüme

Ey güneş doğarken sen

Görmez misin aşkımı

Ey ömrüm

Neden bir hırsız gibi yâri benden alırsınız

Saklarsınız

Gelmesine izin vermezsiniz

Gizlimi gerek bunun cevabı

Gizliliğe ne gerek vardı

Hasreti de gizleyeydiniz

Hüsranı az da nazlı yâre tattırsaydınız

Gözlerinde bir damla yaş akıtsaydınız ey ömür

Ben noksanlığı hissederken burcu burcu

O neden hissetmez, sanki başka ülkeye yolcu

Yine sensiz

Hala sabırla

Sevgimi

Keşif edilmeyi bekleyen

Sevgine hasret

Gülüşüne düğümlenmiş bir sevgilinim

Mehmet Aluç

Gülüşüne düğümlenmiş bir sevgiliyim-4-

Seni görünce güvercin kanatları gibi

Yüreğim çırpınıyor

Sana varmak için

Lakin kolum kanadım kökünden kırık

Sana uçamıyorum

Kâinatın nefesi sanki hasretin olmuş

Suratıma esiyor

Parçalıyor suratımı sanki hançer misali

Dirilir toprağa ekilen tohumlar

Benim toprağıma ekilen tohumlar yeşermeden çürüyor

Sana gönlüm hicret etmek isterken

Kızgın gözlerinin heybetinde

Zehir kusan sözlerinin seline kapılıyor

Yok oluyorum

Yine sensiz

Keşif edilmeyi bekleyen

Sevgine hasret

Gülüşüne düğümlenmiş bir sevgilinim

Mehmet Aluç

Gülüşüne düğümlenmiş bir sevgiliyim-3-

Bir parça sevenim ol dedim

Fazla bir şey istemedim

Sadece gülümse dedim

Ben gülümsemeyi sevmem dedin

Yutkundum zamanla alışırsın dedim

Sabırla bekledim

Ben fazla sevmeyi sevmem dedin

Günü gelince seversin dedim

Suskunluğun edebi ile bekledim

Ama arada yıllar seneler geçti

Hala sende ne gülümseme var

Ne de beni sevdiğini gösteren bir işaret var

Gözlerinde

Ve

Sözlerinde

Ama ben hala seni seviyorum

Kollarımı açıyorum

Sen yüzünü çeviriyorsun

Sen pişman olacaksın

Ve gülümsemeyen o suratınla

Mutluluğu tatmadan ömrünü sona erdireceksin

Ben hala

Yine sana hasret

Yine sensiz

Keşif edilmeyi bekleyen

Sevgine hasret

Gülüşüne düğümlenmiş bir sevgilinim

Mehmet Aluç

Gülüşüne Düğümlenmiş Bir Sevgiliyim-3-

Sana yazılan bu yüreğimi

Silmek istesem de silemiyorum

Sen bakıyor

Senli sana yürüyor

Ama ulaşamıyor

Sevginin gölgesinde büyüyen

Sana hasret yürüyen

Cümlelerim hep sen olan

Mısralarım sen kokan

Yüreğim ezik yollarını gözleyen ben

Yine sana hasret

Yine sensiz

Keşif edilmeyi bekleyen

Sevgine hasret

Gülüşüne düğümlenmiş bir sevgiliyim

Mehmet Aluç

Gülüşüne Düğümlenmiş Bir Sevgiliyim-2-

Yine gecelerde sensizim

Hüzün yoldaşım

Dertler sırdaşım

Rabbim dertlerimin gönlümün ilacı

Rabbim yanımda sen olsan da

Olmasan da

Mutluyum

Olmazsan da.

Ama sen olursan

Daha mutlu olurum

Bunu da bil sevgili

Gönül bahçemde hazan mevsimleri esiyor

Gelsen de bahar çiçekleri açsa

Zaten zor dayanıyorum sensizliğe

Kalbim sanki buz bağlamış

Gelsen de kalbimin buzları gülüşünle erisin

Sabahlarım karanlığa karışmadan gel

Mehmet Aluç

Gülüşüne Düğümlenmiş Bir Sevgiliyim

Sensizlik kocaman bir gürültü

Gürültü ise bir ıstırap

Istırap ise zamansız

Vakti geçmeyen

Saatlerin uçurumunda

Savrulmaktır

Savrulmak

Sağır sokakların

Kaldırımlarında savrulmaktır

Savrulmak

Sensizliğin lavlarında yanmak

Sana kavuşamamanın yollarında

Mahpus kalmaktır

Kabre doğru koşarken sensizliğim

Kalbim sökülüyor yerinden

Benden ayrı ben ondan ve senden ayrı

Yüreğimde suskunluğun buz tutan devrinde

Tek başına kalıyorum ve yaşıyorum ve ağlıyorum

Kır çiçeklerim solgun

Ben solgun

Yarınlarım solgun ve suskun ve durgun

Umursamadan bana bakan gözlerinin hapsinde

Taşlardan hücremde bana gülümsemeni bekleyen

Bir idam mahkûmuyum beratını bekleyen

Keşif edilmeyi bekleyen

Sevgine hasret

Gülüşüne düğümlenmiş bir sevgiliyim

Mehmet Aluç