Hayat Der Az Daha Sabret

Silinmedi gönlümde aşkın cennetten gül boyası

Hasretliğini çekerken gönlümde aşkın damgası

Gönlüm aşk ile dirilirken gereklimiydi ayrılığın sırası

Hasretin üzerime değil külfet hayat der az daha sabret

Aşımın içine hasretini seni kattım yüreğimde tuttum

Ağladığımı hissetme diye ben ağlarken içimden hep sustum

Her gece hayaline ben sarılarak seninle beraber uyudum

Hasretin üzerime değil külfet hayat der az daha sabret

Yüreğimde sen var iken aşkımla hasretim toprağa battı

Gözyaşlarım toprağa düşerken yüreğimi içine akıttı

İşte o ana gözlerin ufukta belirdi yüreğimin içine baktı

Hasretin üzerime değil külfet hayat der az daha sabret

Sen gönlümde yaşarken hasretin gider mi hiç gücüme

Aşkımı yazıyorum gönlümde ben sana hece hece

Ben bekliyorum bitsin diye hasretlik gündüz gece

Hasretin üzerime değil külfet hayat der az daha sabret

Daha dün gibi aklımda seninle buluştuğumuz ilk gece

Aşkı bildik beraberce çözdük onu artık değil bir bilmece

Sevdikçe birbirimizi yükseldik aşkımızla biz böylece

Hasretin üzerime değil külfet hayat der az daha sabret

 Toplanmış komşular imece usulü ile düğün yapmıştık mahallece

Hepimiz ne güzel yaşardık el ele omuz omuza ailece

 O güzel günlerimiz ne çabuk geçti gitti anlayamadık böylece

Hasretin üzerime değil külfet hayat der az daha sabret

Düşlerimde hep sen varsın çiçekler yağıyor saçlarına

Sakın hasret oku değmesin o hilal kalem karakaşlarına

Hayran olurum ben senin o nur cennet bakışlarına

Hasretin üzerime değil külfet hayat der az daha sabret

Bilirim sen olunca akmaz mı gözde hasretlikle yaş

Ağla bir tanem benim gibi aşk var gönülde düşmesin içine taş

Aşk ile sever gönül gurbetteyim diye sakın eğilmesin o baş

Hasretin üzerime değil külfet hayat der az daha sabret

Aşk değimlidir bir sır hasret ile gönülde büyür coşar bunu öğrendik

O mehtaplı gecelerde biz seninle yıldızların altında çok yattık güldük

Aşk gönlümüzü çılgın süvari atları gibi koşturur biz severken bunu bildik

Hasretin üzerime değil külfet hayat der az daha sabret

Kul Mehmet’im aşkı hasım bilme sen tut onu eyle hakem

Aşk ile güler yaşar mutlulukla bu gönül her dem

Sen aşkı yaz her zaman onunla yaşa düşmesin elinde kalem

Hasretin üzerime değil külfet hayat der az daha sabret

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Kızlar Kızlar Oy Kızlar

Kızlar uzakta bakar bakarda yüreğim yakar

Bu zamane kızları yere bakar yürekleri yakar

Elinde düşmez aynası gece gündüz bakar

Kızlar kızlar oy kızlar kaş altında bakınca yüreğim sızlar

Arayın beni bulun siz kızlar bu sözümü kim tutar

Yaralı yüreğim sizsiz sızlar aramıza kim koydu dağlar

Aramaya yok niyetiniz bu gönlüm sizsiz ağlar

Kızlar kızlar oy kızlar kaş altında bakınca yüreğim sızlar

Sevda izi hiç yok mu sizde ne hoş olurdu gülüşünüzde

Güzelliğiniz gören feyz alır sonra yollarda kalır küstüğünüzde

Özleminiz yakar kızlar gülüşünüzle az bakın pencerenizde

Kızlar kızlar oy kızlar kaş altında bakınca yüreğim sızlar

Aşk sizdedir gönlünüzdedir bu âşık ne yapar

O güzel bakışınızla bu gönlümü anında kapar

Aşk ile inip kalkan sineniz aşığı fena çarpar

Kızlar kızlar oy kızlar kaş altında bakınca yüreğim sızlar

Gezdir beni bakışınla aşk âlemine gaflet içinde bırakma

Gülüşün cennetten çiçek hasret iline beni salma

Gör halimi inkâr eyleme sevdiğimi bil geriye kaçma

Kızlar kızlar oy kızlar kaş altında bakınca yüreğim sızlar

Yaklaş az ne olur yanıma tenin değsin canıma

Yüreğim yanar har kaçan bakışınla başıma kar yağdırma

Aşk adındır senin bu gönlünde bu aşığı aşk aşk diye arattırma

Kızlar kızlar oy kızlar kaş altında bakınca yüreğim sızlar

Sevdiğini inkâr etme ne olur hasret ile öldürtme

Hasretinden çorak çöllere susuz gül ektirtme

Fazla naz ederek bu garip aşığa zulümle bitirtme

Kızlar kızlar oy kızlar kaş altında bakınca yüreğim sızlar

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Uyur Kalır

Allah merhameti insan için yaratmış

İnsan gitmiş şeytanın koynunda yatmış

Uyumuş kalkmış gittiği yollar hep sapaymış

Demiş bu sapa yolları kim yapmış

Bilmez şeytan ayakta uyuturken kendi yapmış

Kimi merhameti bilir gönlüne alır

Kimisi hiç bilmez şeytan koynunda uyur kalır

Allah gönül’e sevgi vermiş birbirinizi sevin demiş

İnsan akan pınarları nefreti ile kurutmuş sonra gülmüş

İnsanoğlu gitmiş bir ağacın dibinde yatmış

Karnı acıkınca kurumuş meyve vermeyen ağaca bakmış

Ulan bu meyvesiz ağacı buraya kim dikti demiş

Akan pınarları kuruttuğunu unutmuş

Meyve veren ağaç meyve vermez olmuş

Kimi merhameti bilir gönlüne alır

Kimisi hiç bilmez şeytan koynunda uyur kalır

Yüce Allah gönül gönül’e olun demiş gönül vermiş

İnsanoğlu durmuş yönsüz ne kadar yol var ise ona girmiş

Yönsüz yolda yol bulamayınca insanlığa kızmış

Yönlü yolu gösterene önceden kendisi ona azmışsın demiş

Terzi olmadan eline makas almış insanlığını kesmiş bitirmiş

Ondan sonra edepsizce hata bende yok demiş

Kimi merhameti bilir gönlüne alır

Kimisi hiç bilmez şeytan koynunda uyur kalır

Kimi değersiz olanı satarım diye pazara çıkarmış

Nerde fakir görse onu satmak için uğraşmış

Değersizi fakire satınca arkasında gülmüş

Yolda giderken başına kayalar düşmüş

Kaya başıma nerede neden düştü diye söylenmiş

Kendi kendine edepsizce gülmüş nefessiz kalmış ölmüş

Gittiği yol ıssız olmuş onu yıllarca kimse görmemiş çürüyüp gitmiş

Kimi merhameti bilir gönlüne alır

Kimisi hiç bilmez şeytan koynunda uyur kalır

Kul Mehmet’im dikkat et nefret kalmasın tende

Merhamet ne güzel durur gönül ile bedende

Yüce Allah ne güzel ömür verir kulu merhametle yürüyende

Var sende merhameti al gönlüne pişman olma ömrüm bak geçende

Ölümlü dünya belki gidiş biletin kesildi sıra sende

Ne hoş olur insanların gönlüne merhameti örende

Kimi merhameti bilir gönlüne alır

Kimisi hiç bilmez şeytan koynunda uyur kalır

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Söz Meclisine Varamadım

Düştüm aşk yoluna düzdeyim sanmayın yokuştayım

Hala ararım gönlüme bir aşk hala manasız bakışlardayım

Düz yollara bulamadım hala aşkı ararım hala kışlardayım

Gönlüm mü bende değil ben mi gönlüme uygun değilim

Söz meclisine varamadım sözsüz kaldım hecelere ulaşamadım

Uzatırım elimi sevda şehrine uzanmaz

Gönlüme yeter derim arama ama laf anlamaz

Boşuna arama belli ki aşk sana yar olmaz

Doluya koyarım almaz boşa doldururum dolmaz

Söz meclisine varamadım sözsüz kaldım hecelere ulaşamadım

Kerem’i arayayım aşkı sorayım dedim

Kerem gezer çöllerde oraya da ben gidemedim

Ne yaparım gönlüme nasıl söz geçiririm bilemedim

Ben döndüm gönlüm döndü aşkı hiç göremedim

Söz meclisine varamadım sözsüz kaldım hecelere ulaşamadım

Bu gönül bazen bana oluyor külfet

Aşkı bulda artık bana bu canıma lütfet

Sen bana dersin her gün az daha sabret

Sabırla yürürüm ama hala görünmedi sende marifet

Söz meclisine varamadım sözsüz kaldım hecelere ulaşamadım

Ey aşk sana varamazsam sen beni affet

Zordur yolun kolay değil sen gel bu gönlümü az keşfet

Ben çok yol kat ettim az sende varmak için az yol sarf et

Gel çık karşıma inan sana karşı hiç yapmam muhalefet

Söz meclisine varamadım sözsüz kaldım hecelere ulaşamadım

Kul Mehmet’im aşkı bulamadım bende yazdım kâğıda

Sanki aşk gelir peşimde görünmek istemez arkamda

İsterim gönlüm aşkı arayıp da onu hemen bula anında

Aşkı bulamaz isem sap gibi kalırım ben ortada

Söz meclisine varamadım sözsüz kaldım hecelere ulaşamadım

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-