Bu Blogda Ara

3 Nisan 2015 Cuma

Rahman Gösterdi Gerçeği



 


Yıllar öncesinde, uzaklarda idi sanki teslimiyet, nefsimin arzularımın ve şeytanın istilası ile oysa teslimiyet bir adım bana benden daha yakınmış, Yüce Rahman’ın kulunu çok çok ama çok sevenmiş Rahman her an yanındaymış göremedim…

Teslimiyetten uzakta, bedenim arzularım nefsim şeytan peşinde koşarken, canım feryat içinde karanlıklar içinde, zulmü yaşarken bu yüreğim nasıl dayandı bilemiyorum…

Uzak diyarlarda, uzaklığın kör karanlığında bana konuşmaya vakit vermeyen bu arzularım, nefsim, şeytan benim sözlerime hislerime kıymet vermeden yıllarca peşinde sürükledim anlayamadım…

Doyumu olmayan muhabbet ararken, bir dostun duasında gülümsemesinde yer almak onunla gülümsemek isterken, kırgınlıkların zulmü ile ömrümü harap eylediler göremedim…

Lütfü, keremi… Sonsuz Rahman gösterdi gerçeği, uçurumun kenarında düşerken merhameti ile gönlüme, merhameti kondurdu nur nur açan çiçekler laleler sümbüller gibi… Birde aşk yerleştirdi ki sevgisizlikle uçuruma düşerken ellerimizde tutan Aşk’ı yerleştirdi ve o anda gördüm gerçeği, Binlerce kez şükürler olsun Keremi Lütfü ihsanı… Sonsuz Rabbime.
Kırgınlıkları, üzüntüleri Rabbim bir anda gönlümde sildi, önüme huzur dolu iman dolu bir sayfa açtı, gördüm, bildim ve anladım Rahmanın Kulunu ne kadar sevdiğini, gerçek dostun Rahman olduğunu idrak ettim, binlerce kez şükürler olsun…
Mehmet Aluç


0 Not allowed! Not allowed!

Sen Gelseydin





 Sen gelseydin gönlümü ortadan ikiye bölerdim
Gece gündüz seni sever aşk türküleri söylerdim
Kerem gibi dağları deler gönlüne yollar döşerdim
Gelseydin ayrılığı ayaklarım altında ezerdim
Gelmedin yar ırak ellere gittin beni öksüz bıraktın

Sevseydin içimi kaplardı sevinç ile huzur duyardım
Sevda denilen yolda sana koşar kollarıma sarardım
Bir saat görmesen yola çıkar seni arardım
Gelmedin yar ırak ellere gittin beni öksüz bıraktın

Kul Mehmet’im kadere karşı gelinmez
Gönül sevmeyince zorla güzellik olmaz gülünmez
Üç günlük dünyada kalp kırarak insan sevilmez
Gelmedin yar ırak ellere gittin beni öksüz bıraktın

Mehmet Aluç

Tefekkürün Billur Sesi Yankılanır Gönlünde



                                 

Bazen tefekkür etmek gerekir kâinatı seyrederek Yüce Allah’ın Yüceliğini, Lütfunu, Keremini, merhametini… Gönülde misler gibi burcu burcu cennet kokan tefekkür çiçeklerini açtırmak gerekir, öylesine güzel çiçektir ki bu çiçek dünyada bulamazsın ancak ahirette görürsün koklarsın Yüce Allah’ın Lütfü keremi ihsanı… İle.

Biz müminlerin gönlümüzde soldurtmadan bu tefekkür çiçeklerini yeşertmeliyiz, yaz, kış baharda sonbaharda öylesine güzeldir ki her an, her mevsimde hemencecik yeşerir ve açılır. Kokladıkça o kokusu âleme yayılır, Nur Kuran, Gül kokan Resul, iman güneşleri altında açılır üful üfül huzur esintisi ile.

Arkasında, teslimiyet tövbe tefekkür, tebessüm çiçekleri peşin sıra açılır, hayran kalırsın Tefekkürün güzelliğine, Rahmanın Yüceliğine, Keremine, İhsanına… Aldığın lezzetin tadı âlemde yoktur anlarsın

Susar dil, konuşur âlem gönül ile akıl ile izan ile idrak ile Tefekkürün billur sesi yankılanır gönlünde huzuru ile mest olursun, tefekkürün kanat çırpınışlarını hissedersin yüreğinde koşarsın Nur Kuran’a, Keremi Lütfü… Sonsuz Rahmana, gül kokan Resule, Iman’a. O anda gönlünün hafiften kanat çırpınışları ile dalarsın tefekkürün içine yok olursun Rahman ile baş başa kalırsın karşında gül kokan Resul ile bu harikulade lezzet ile, okunan ezan ile kaçıracağın vakit namazının haşyeti ile gülümseyerek uyanırsın, gülümsersin o pamuk Rahmet ile dolan merhametle coşan gönlün sevinci ile.


Mehmet Aluç

Hasret'liğine Yürüyorum






Çile çektim etmedim ben sana hiç şikâyet
Birden aldı seni ecel öldüm yavaş yavaş
Ayrılık yağdı gönlüme içtim yudum yudum
Hasret'liğine yürüyorum ben adım adım

Ben artık sensizlikle yaşarım sarmaş dolaş
Sensizlikte yüreğimi sarsa da bir telaş
Gönlüm perişan yorgun içmeden oldum ayyaş
Hasret'liğine yürüyorum ben adım adım

Hala aşkımızı yazıyorum ben azar azar
Bugün senin sevdiğin günlerden yine Pazar
Gönlüm ile kalemim yine seni yazar
Hasretliğine yürüyorum ben adım adım

Hatıralar kaldı taptaze senin odanda
Ben büyük bir haz aldım senin sevdan da
Bedenin karşımda bir an sen yok olsan da
Hasretliğine yürüyorum ben adım adım

Kul Mehmet’im senle ilgili düşler kurarım
Sen yanımda olmasan da hayalinle yaşarım
Sana kavuşacak yolda kendi ecelimi beklerim
Hasretliğine yürüyorum ben adım adım
Mehmet Aluç



2 Nisan 2015 Perşembe

Yıkıldı Sönük Olan Ne Varsa




Umudumu süpürdüler attılar çöplüğe, dokunmayın dedim umudumu alırsanız gözlerimi ellerimi yüreğimi yarınlarımı alırsınız dedim duymadılar, arkalarına bakmadılar süpürdüler ve çekip gittiler. Koştum arkalarına yetişemedim, yollar hep çukurdu her düştüğüm çukurda çıkana kadar benden uzaklaştılar gittiler.

Birde baktım onların arkasında koşarken yüreğimdeki sevginin çukurların içinde kaybettiğimi anladım, gerisin geriye döndüm geride bir şey bulamadım. Vefasızlığı, insanlığı bir pula satan tacirlerin aç gözlüğünü gözlerine sokmak için elimdeki uzun sırığı alarak gözlerine sapladım, Lakin hiç acı duymadılar!

Tozpembe hülyalarımın yanına koştum, onlarda yerinde yoktu, uykuya yattım tekrara yanıma gelirler diye, lakin yine gelmediler yanağıma konan gözyaşlarımla baş başa kaldım, huzurun kapımı çalmasını beklemeye başladım.

Gözlerim gökyüzünde yıldızlarla buluştu, yıldızlarda gözlerim, gönlüm gibi sönüktü…
Yürekten “Allah” dedim yıkıldı sönük olan ne varsa, parıldadı bir anda sönük gönlüm, gözüm, yıldızlar, hayallerim gülümsedi, umutlarım koşarak geldi bana sarıldı, bende onlarla gülümsedim, vardım Rahman’a şükür secdesine huzur üful üful esti kâinatta gönlümde…

Mehmet Aluç

Netice Hatice




Herkes der Hatice
Ortada var netice
Yazık oldu evdeki pirince
Gevşek gevşek gülünce

Gel geriye geriye
Sen gittin beriye
Karşıda geliyor Hayriye
Gevşek gevşek gülünce

Kuşlar uçar pır pır
Çomar diş gösterir hırlar hır hır
Hayat değil gırgır
Gevşek gevşek gülünce

Gözden akan gönülden akan yaş
İman yoluna koy baş
İman ile olunca kul olur hoş
Gevşek gevşek gülmeyince

Mehmet Aluç


Bir Bilsen



Dön gitmeden önce son bir n’olur kez bana bak
Vefasız gönlünü bıraktın gel onu al tak
Vardım seninle uçuruma sen kendini yak
Bir bilsen deli akan coşkun ırmak gibiyim

Bana uzaklarda gelsin o sitemkâr sesin
Vefasız gönlünü dağda kurtlar kuşlar yesin
Senden hayır yok bana ben söylüyorum peşin
Bir bilsen deli akan coşkun ırmak gibiyim

Sana gece gündüz aşk ile koştum yalvardım
Gelmeyince gece gündüz sessizce ağladım
Gurbet illere artık ben belim bağladım
Bir bilsen deli akan coşkun ırmak gibiyim

Kul Mehmet’im yar sanma artık sensiz dardayım
Seni unuttum çoktan bahar aylarındayım
Senden ayrı sanki ben on sekiz yaşındayım
Bir bilsen deli akan ırmak gibi değilim
Mehmet Aluç



Yayınlarım

Bugünü Elinden Alına Adam Geleceği İçin Ne Yapabilir?

  Bugünü Elinden Alına Adam, Geleceği İçin Ne Yapabilir? Cevaplarınızı bekliyorum. Mehmet Aluç