7 Ağustos 2015 Cuma

Yandın Kavruldun



Elinin arkasında nefret duruyordu
Gözlerinle bana bakarken
Elindeki nefret gözlerinde okunuyordu
Elinde kan damlarken yere
Acıdan değil gönlümdeki sevginin gülümsemesi
Seni acıdan kıvrandırıyordu

Dert ekerken yola
Bende sevgi ekiyordum
Sevgiye hesap veremediğin için
Yenemediğini için
Nefretin ile kuduruyordun

Nihayetinde emeline ulaşamadın
Yandın kavruldun
Sevgi çiçekleri açarken gönüllerde
Sen kendi karanlığında boğuldun
Yok oldun

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)
Yorum Gönder

Yayınlarım

Otuz Ağustosu Biz Tarihe Böyle Yazdık

  Otuz Ağustosu Biz Tarihe Böyle Yazdık Zaferleri şanla biz tarihe böyle yazdık Silah yoktu bu elde o alnı karışladık İman toka...