7 Şubat 2015 Cumartesi

Halo Dayı




Vay halo dayı anlatıyorsun yine çocuklara masalları
Kalmadı çocuklarda sıkıntı denilen yarın tasaları
Yemek yerken düşürmezsin elinde tahta kaşıkları
Senden başka eski gönlü şen kalmadı halo dayı

Evinde gaz lambası var elektrik yok sordurmazsın nasılları
Elinde eski bir radyo sadece dinlersin gece gündüz ajansları
Evin çocuk yuvası seversin çocukları açıktır evin kapıları
Senden başka eski gönlü  şen adam kalmadı halo dayı

Televizyon olan eve girmezsin girsen de hal hatır sorar çıkarsın
Mahallenin tüm dertlerine ihtiyar halinle koşarsın yorulmazsın
Yarınlar için çocuklara edeple ders verirsin sorumluluktan kaçmazsın
Senden başka eski gönlü şen komşu kalmadı halo dayı

Minareler gibi sağlam imanınla dağları delersin
Hiç usanmadan kimi görsen sen erinmeden gülersin
Fısıldarsın bazen çocukların kulağına nurdan ilahî nağmeler söylersin
Senden başka eski gönlü şen insan kalmadı halo dayı

Şehadet olmak için gitmişsin tüm savaşlara
Şehadeti tatmadan gazi olarak dönmüşsün memlekete
Namazda secdede gözyaşlarınla yıkarsın seccadeyi
Senden başka eski gönlü şen Allah dostu kalmadı halo dayı

İmanlı gönül güzelliğini karşıdan gelen her insan anında sezer
Zamanında sende aşk ile sevmişsin güzel bir dilber
Bellidir gönlünde hala o sevdiğin dilber rahmete kavuşsa ’da gezer
Senden başka eski gönlü şen aşk ile seven kalmadı halo dayı

Dersin sen hepimize dünya malın peşinde gitmeyin hepimiz Allah kuluyuz
Gönlümüzde dilimizde Kuran Resul ile imanlı olan yolda olmalıyız
İnsanları severek onların dertlerine koşarak yaşayanlar olmalıyız
Senden başka eski nasihat vererek seven kalmadı halo dayı

Kul Mehmet’im bir sabah gidişinle Rahmana yürüyüşünle dondu hayat
Sen gittikten sonra mahallemiz sensiz kaldı yaşantımız oldu bayat
Ah bilmem bundan sonra hayatımıza katan olur mu bir tat
Senden başka eski gönlü şen dostumuz kalmadı halo dayı

Mehmet Aluç
Yorum Gönder

Yayınlarım

Otuz Ağustosu Biz Tarihe Böyle Yazdık

  Otuz Ağustosu Biz Tarihe Böyle Yazdık Zaferleri şanla biz tarihe böyle yazdık Silah yoktu bu elde o alnı karışladık İman toka...