18 Mayıs 2015 Pazartesi

Adı Yaşardı Can Arkadaştık



Adı yaşardı can arkadaştık
 Sevgiyi dolu, dolu yaşardık 
Kaşları çatık hızlıca koşardık 
Uçurtmalar peşinde heyecanla koşardık   
Hayatı ve ekmeği bölüşürdük 
Her gün sevgili peşinde dövüşürdük 
Derslerimiz için kalemlerimizi bölüşürdük
Bir gün aramıza girdi cemile ayrı düştük
   
Bir daha görüşmedik ekmek kavgası oldu sevdam
 Bir gün yolda gördüm gözleri buğulu ve yaşlı 
Görmedi kalplerimiz ayrı ve taş ile dolu idi 
Dayanamadım yaklaştım görmemek için beni kaçtı

   Koştum peşinden yakaladım kolundan
 Yüzünde utançtan duvar sarıldı kolumdan
 Gözlerinde yaşlar selden duvar
 Başladık sessizce ağlamaya yıktık kalbimizdeki duvarları
   Ayrılmıştı Cemileden
 Ayrılmıştı işinden ekmek ister tuz ister cemile
 Cepte para yok doldurmuş hüzünleri
 Bağlamış sabrı kemerine eklemiş kederleri 
  Benim derdim çoktu 
Zaten Cemilesi de yoktu 
Gözlerinde yaş çoktu 
Girdim koluna gittik artık hüzün yoktu 

  Paylaştım ekmeğimi evimi gönlümü
 Tuttum kolundan kırdım gönlümü 
Aldım geldim cemileyi yolda yaşarı gördüm 
Koştu heyecanla sarıldılar sevgilerini gördüm 
  Olsun kurşun yemiştim sıyırdı geçti 
Küçük kızının mavi gözleri dertlerimi biçti geçti
 Kucağımda sımsıkı sarılı hayatıma anlam ve mana biçti
 Gözlerinde sevinç yanağımda busesi ömrümde tüm dertler artık hiçti 
  Baba olmak çok zordu İşsiz olmak daha da zordu 
Söyleyecek kelimeler bulmak çok da zordu
 Yaşarı mavi gözlüyü cemileyi ayrı düşünmek de pek zordu 

  Çıkardım evin dükkânın anahtarını
 Taktım maviş gözlünün minik parmağına
 Oturduk minderden yastığa öptüm hepsinin yanağından
 Çıktım mahalleden hala gönüllerimiz hala sevgi pınarından 
  Büyüdü maviş gözlü kucağımda her gün öptüm yanağından 
Yaşar ve cemile mutlu artık yuvasından ocağından
 Ben hala bekârım beraber yaşıyoruz hayatın kucağından
 Maviş gözlüm artık kızım her gün yatar kucağımdan 
Mehmet Aluç  - 
Yorum Gönder

Yayınlarım

Otuz Ağustosu Biz Tarihe Böyle Yazdık

  Otuz Ağustosu Biz Tarihe Böyle Yazdık Zaferleri şanla biz tarihe böyle yazdık Silah yoktu bu elde o alnı karışladık İman toka...